Krzywa Laffera – pomysł teoretyczna, która zbyt pomocą krzywej ilustruje związek pośród stawką opodatkowania oraz dochodami budżetowymi państwa spośród tytułu podatków; opracowana do wnętrza latach 70. XX w środku wskroś amerykańskiego ekonomistę Arthura Laffera; bywa używana w charakterze operand zbyt zmniejszeniem podatków.
Krzywa Laffera jest ważnym pojęciem wewnątrz ekonomii podaży.
Podstawową przesłanką na rzecz polityki fiskalnej państwa formułowaną na podstawie krzywej Laffera jest prawdopodobieństwo (przy określonych warunkach) zwiększenia wpływów podatkowych przez spadek stopy opodatkowania.
Wartość przychodów budżetowych pod stawce opodatkowania równej t = 0\% jest zerowa. Zgodnie spośród teorią Laffera kolejne wzrosty stawek opodatkowania powodują jeszcze mniejsze przyrosty przychodów podatkowych, aż aż do momentu, w środku którym oddalony powiększenie stawki będzie skutkował obniżeniem całkowitej wartości przychodów spośród tytułu podatków. Gdy współczynnik opodatkowania osiągnie t = 100\%, przychody ponownie będą zerowe. Punkt na krzywej Laffera odpowiadający stawce maksymalizującej przychody podatkowe zwany jest punktem nasycenia. Z kształtu krzywej Laffera wynika, iż ów w pojedynkę stopień przychodów aż do budżetu spośród tytułu podatków władza przypuszczalnie spełnić na rzecz dwóch różnych stawek opodatkowania - t1 także t3.